Spisak domaćih filmova, najbolji kultni domaći filmovi, lista TOP 50

0
107
Spisak domaćih filmova
Spisak domaćih filmova

Ovo je spisak domaćih filmova sa prostora bivše Juge.

Maratonci trče počasni krug

Maratonci trče počasni krug je srpska crnohumorna tragikomedija iz 1982. godine, koju je režirao Slobodan Šijan prema scenariju kojeg je napisao Dušan Kovačević. Radnja se vrti oko obitelji pogrebnika u Jugoslaviji 1930-ih i njihovih nezgoda. Glavne uloge tumače Bogdan DiklićPavle Vuisić, i Danilo Stojković.

Ne okreći se sine

Zagrebački ilegalac, bivši inženjer Neven Novak (Bert Sotlar) bježi iz vlaka koji ga je trebao prevesti u Jasenovac. Osmišlja kako će osloboditi svog sina Zorana (Zlatko Lukman), koji je nakon njegovog uhićenja smješten u ustaško odgojilište. Ali, nakon što je to i učinio, Neven shvaća da mu je sin odgojen da mrzi komuniste pa mu prešuti tko je on zapravo.

Dok im on traži vezu za odlazak u partizane, ustaško redarstvo sve više steže obruč oko njih…

Krvava bajka

Krvava bajka je jugoslovenski igrani film snimljen 1969. godine u režiji Branimira Torija Jankovića, koji je takođe napisao i scenario. Film prikazuje masakr u Kragujevcu koje su nemačke trupe počinile 1941. godine, a naslov je dobio po istoimenoj pesmi Desanke Maksimovićinspirisane istim događajem. Nekoliko godina ranije je isti događaj prikazivao film Prozvan je i V-3.

Vuk samotnjak

Vuk samotnjak je film o prijateljstvu dječaka i psa. Radnja filma se odigrava u Lici, neposredno nakon Drugog svetskog rata. Dečak Ranko nalazi u planini velikog psa, nemačkog ovčara, koji je tu ostao posle rata. Ranko ga spašava iz zamke u koju se uhvatio i sprijateljuje se sa njim. Po natpisu sa medaljona na ogrlici naziva ga Hund. Međutim, pošto je pas sličan vuku seljani veruju da se radi o opasnom vuku, samotnjaku, i da ga treba ubiti. Dečak zbog toga strahuje za svog ljubimca. Krišom mu nosi hranu u planinu. Pas ga jednom čak spasava od vuka. Seljaci organizuju hajku, jer veruju da je taj vuk samotnjak poklao ovce u jednom toru. U poslednjem trenutku dečak spašava svog prijatelja.

Mirko i Slavko

Mirko i Slavko je jugoslovenski igrani film snimljen 1973. godine u režiji Branimira Torija Jankovića. Po žanru je mešavina partizanskog filmafilma za decu i komedije, a predstavlja adaptaciju istoimenog popularnog stripa. Radnja se događa u Srbiji 1941. godine za vreme Drugog svetskog rata kada u jednom selu nakon nemačke kaznene ekspedicije ostaju samo deca, ali i ona pronalaze način da se suprostave okupatoru i priključe partizanimaMirko i Slavko je snimljen u produkciji njegovog izdavača, NIP Dečje novine, i kao takav je predstavljao jedinu filmsku strip adaptaciju u istoriji jugoslovenske kinematografijeDesimir Žižović Buin, autor originalnog stripa je, međutim, sa filmom bio izrazito nezadovoljan.

Zimovanje u Jakobsfeldu

U ovaj sipisak domaćih filmova ulazi i zimovanje u Jakobsfeldu, Dva dečaka upućena su iz partizanskog odreda u selo da prezime. Jedan se usput razboli, a drugi odlazi u obližnje nemačko selo gde uspeva da se zaposli kao sluga. Noću, krišom neguje druga sakrivenog u obližnjoj močvari, da bi ga najzad sakrio u gazdinoj štali. Zimovanje traje sve dok ih ilegalna oslobodilačka organizacija ne otkrije i izvede iz sela.

Hajdučka vremena

Hajdučka vremena je jugoslavenski igrani film snimljen 1977. godine. Režirao ga je Vladimir Tadej, a scenario su pisali Branko ĆopićArsen DiklićVlastimir Radovanović i sam Tadej. Delimično inspirisana ranim životom samog Ćopića, radnja se događa početkom 1920-ih u zabačenim selima u podnožju Grmeča, a protagonisti su dvoje dječaka koji prate sukob lokalnog stanovništva sa žandarima, a u koji se uključe i odmetnici. Film je sniman na Plitvičkim jezerima.

Vlak u snijegu

Film se snimao od 1973. do 1976. godine. Većina glumaca u filmu, bila su djeca iz područne škole u Cigleni, koja je tada bila dio Osnovne škole “Milan Bakić Baja” u Bjelovaru (danas II. osnovna škola Bjelovar).[2] Premijerno je prikazan u Bjelovaru 1976. godine. Iste godine prikazan je na Šibenskom dječjem festivalu i na Filmskom festivalu u Puli, gdje je osvojio nagradu publike “Jelen” kao prvi dječji film, koji je osvojio tu nagradu. Prikazan je i u inozemstvu u oko 30 država

Rad na određeno vreme

Rad na određeno vreme je jugoslovenska filmska komedija iz 1980. godine koju je režirao Milan Jelić. Protagonista, čiji lik tumači Ljubiša Samardžić, je nastavnik koji nije uspeo rešiti svoje egzistencijalne i druge probleme, te je prisiljen za život zarađivati radom na određeno vreme i živeti u pretrpanom stanu sa rodbinom. Iako se bavio ozbiljnim socijalnim temama, film zahvaljujući blagom humoru i orijentaciji na porodičnu publiku, postigao priličnu gledanost u tadašnjoj Jugoslaviji, te je već 1982. godine snimljen nastavak pod imenom Moj tata na određeno vreme, a od čega je kasnije nastala i trilogija …na određeno vreme.

Ko to tamo peva

Tko to tamo pjeva? (srpKo to tamo peva?Ко то тамо пева?) je srpska komedija apsurda iz 1980. koju je režirao Slobodan Šijan. Film ima višeslojnu priču o tragikomičnim nezgodama putnika u jednom dotrajalom autobusu koji iz provincije vozi prema Beogradu, u kojoj se skriva alegorija o malograđanskom licemjerju, te o raspadu Kraljevine Jugoslavije u osvit Drugog svjetskog rata. “Ko to tamo peva” je s vremenom stekao kultnu reputaciju te se danas smatra jednim od najboljih srpskih filmova svih vremena.

Sjećaš li se Dolly Bell?

Sjećaš li se Dolly Bell? je bosnanskohercegovački/jugoslavenski dramski film iz 1981. koji je režirao Emir Kusturica, kojemu je to bio cjelovečernji prvijenac. Scenarij je napisao zajedno sa Abulahom Sidranom. Glavne uloge tumače Slavko ŠtimacSlobodan AligrudićLjiljana Blagojević i Mira Banjac. Glavni junak je mladić Dino koji odrasta u Sarajevu tokom 1960-ih, u sjenci svog dobrog, ali bolešljivog oca, gdje biva privučen svijetom malih kriminalaca. Oni ga angažuju da sakrije mladu prostitutku Dolly Bell i on se zaljubljuje u nju. Film je stekao hvalospjeve kritičara a uzrečica “Svakoga dana u svakom pogledu sve više napredujem” postala je jedna od često citiranih na području bivše Jugoslavije.

Moj tata na određeno vreme

Moj tata na određeno vreme je jugoslovenska filmska komedija iz 1982. godine, koji je režirao Milan Jelić. Predstavlja nastavak filma Rad na određeno vreme iz 1980. godine. Četiri godine kasnije je snimljen nastavak pod imenom Razvod na određeno vreme kojim je zatvorena trilogija pod naslovom …na određeno vreme.

Varljivo leto ’68

U leto 1968. godine maturant Petar (Slavko Štimac), stasava za ljubav, zaljubljujući se naizmenično i istovremeno u više žena, uglavnom onih zrelih i udatih: apotekarku, pekarku, bibliotekarku, u obe ćerke predsednika suda, svoju profesorku sociologije, zbog koje za maturski rad uzima temu iz marksizma. Potreba da konačno nađe „ženu svog života“ dovodi Petra u niz delikatnih i komičnih situacija i izbezumljuje njegovog oca (Danilo Stojković), opštinskog sudiju, uštogljenog čoveka, dogmatskih shavatanja, koji veruje da se omladina može vaspitavati samo „čvrstom rukom“ i koji pati zbog svog buržoaskog porekla (otac mu je pre rata bio geometar i školovao se u Pragu). Kada konačno i nađe pravu istinsku, veliku ljubav, ona iz određenih, tada društveno aktuelnih zbivanja, biva prekinuta.

Otac na službenom putu

Priča filma se odvija u ranim pedesetim godinama, u političkoj istoriji Jugoslavije poznatim pod imenom ‘vreme informbiroa’. Meho, otac iz naslova filma, uspešan je činovnik na republičkom nivou. Jedna njegova neoprezna i usputna izjava pred ljubavnicom, udružena sa njenom ljubomorom i osvetoljubivošću, odvodi ga u zatvor. To će izazvati seriju promena u njegovom životu i u životu njegove porodice. Njegov mlađi sin, šestogodišnji Malik, posmatra i komentariše sve što se događa oko njega, ali će tu biti dosta stvari koje on neće moći nikada da razume.

Oficir s ružom

Oficir s ružom je jugoslavenski igrani film snimljen 1987. godine u režiji Dejana Šorka. Po žanru je melodrama, a radnja se događa u Zagrebu neposredno nakon završetka Drugog svjetskog rata i uspostavi jugoslavenske komunističke vlasti. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Žarko Laušević, je mladi partizanski oficir koji se useljava u kuću pripadnice nekadašnje zagrebačke više klase (a čiji lik tumači Ksenija Pajić), te u koju se, sa tragičnim posljedicama, zaljubi. Napravljen nekoliko godina pred kraj komunističkog režima u Jugoslaviji, Oficir s ružom je, kao i još nekoliko filmova u to vrijeme, izazvao pažnju tadašnje javnosti zbog dotada nezamislivo kritičnog stava prema načinu na koji se bio uspostavljao. Laušević, kome se ta uloga često navodi kao najuspješnija u karijeri, je za nju nagrađen Zlatna arena za najboljeg glumca, a scenarist Ranko Munitić Zlatnom arenom za najbolji scenarij.

Tu su još filmovi..

Dom za vešanje
Ovo malo duše
Kozara
Mačak pod šljemom
Desant na Drvar link za gledanje
Orlovi rano lete
Konjuh planinom link za gledanje
Diverzanti
Bitka na Neretvi
Most
Klopka za generala
U gori raste zelen bor
Valter brani Sarajevo
Sutjeska link za gledanje
Otpisani
Užička Republika link za gledanje
Doktor Mladen
Devojački most
Salaš u malom ritu
Vrhovi Zelengore
Hajka link za gledanje
Kraljevski voz link za gledanje
Dvoboj za južnu prugu
Boško Buha link za gledanje
Partizanska eskadrila
Balkan ekspres
Igmanski marš link za gledanje
Veliki transport
Balkan ekspres 2
gluvi barut
povratak otpisani
Crvena zemlja
bomba u 10 i 10